درباره والتر ونک

Walther Wenck

والتر ونک (۱۹۰۰-۱۹۸۲) جوان ترین ژنرال آلمانی در طول جنگ جهانی دوم بود . در اواخر جنگ ، والتر ونک ارتش دوازهم آلمان را فرماندهی می کرد .

ونک به منظور جلوگیری از اسارت شوروی ، فرمان تسلیم در برابر نیروهای آمریکایی را صادر کرد . باید گفت در اواخر جنگ بسیاری از مردم و فرماندهان ارتش از اسارت شوروی بیمناک بودند و اسارت در برابر نیروهای آمریکایی را ترجیح می دادند ، قطعا رفتار وحشیانه ارتش سرخ با اسرا و وجود اردوگاه های کار اجباری در شوروی در این طرز فکر افراد تاثیرگذار بود .قبل از تسلیم شدن، والتر ونک نقش مهمی در نبرد برلین داشت و از طریق تلاش های خود به هزاران نفر از پناهندگان برای فرار از ارتش سرخ ، کمک می کرد .او در طول جنگ به عنوان ژنرال پسر (اشاره به جوانی اش) شناخته می شد .

زندگی

والتر ونک در ۱۸ سپتامبر ۱۹۰۰در ویتنبرگ آلمان متولد شد و ۸۱ سال بعد در ۱ می ۱۹۸۲ از دنیا رفت.قبل از پیوستن به رایشسوهر۱ (ارتش جمهوری وایمار) در سال ۱۹۲۰ ، او در سال ۱۹۱۹ یکی از اعضای سپاه آزاد آلمان بود .

ژنرال والتر ونک ، جوانترین ژنرال آلمان نازی

ژنرال والتر ونک ، جوانترین ژنرال آلمان نازی

جنگ جهانی دوم

از سال ۱۹۳۹ تا سال ۱۹۴۲ ، ونک مسئول عملیات لشکر یکم پانزر بود .ونک رئیس ستاد عملیات لشگر یکم زرهی و در سال ۱۹۴۲ ، مربی آکادمی جنگ بود و همچنین رئیس ستاد لشکر سوم رومانی در جبهه شرقی بود .از سال ۱۹۴۲ تا سال ۱۹۴۳ در جبهه شرقی باقی ماند ، او رئیس ارتش بخش هالدیت بود که به ارتش سوم رومانی پیوست . در سال ۱۹۴۳ ، او رئیس ستاد ارتش ششم و همچنین لشگر ۵۷ ام بود . از سال ۱۹۴۳ تا سال ۱۹۴۴ ، وی رئیس ستاد ارتش یکم پانزر بود .در سال ۱۹۴۴ ، او مسئول ارتش جنوب اوکراین بود که بعد از آن درجه اش تا پایان جنگ به درجه ژنرال اولی ارتقا یافت. از پانزدهم فوریه سال ۱۹۴۵ ، او با اصرار ژنرال هانس گودریان ،نیروهای آلمانی درگیر در عملیات انقلاب در جبهه شرقی را رهبری کرد . او فقط دو روز در این سمت بود که در یک تصادف در هفدهم فوریه به طور جدی مجروح شد .

جبهه غربی

در دهم آوریل سال ۱۹۴۵ ، ونک با درجه ژنرال نیروهای زرهی،فرمانده نیروهای زرهی ارتش دوازدهم آلمان در غرب برلین شد . ارتش دوازدهم می بایست از پیشرفت قوای آمریکایی و بریتانیایی در جبهه غربی پیشگیری می کرد .اما چون متفقین از غرب و کمونیست ها و ارتش سرخ از شرق پیشروی میکردند نیروهای شرق و غرب برلین روز به روز به یکدیگر نزدیکتر میشدند.در نتیجه،منطقه ای که در کنترل ارتش ونک بود کمپی بزرگ برای غیرنظامیان آلمانی شد که از ترس شوروی به غرب فرار کرده بودند.در این زمان ونک تلاش های زیادی کرد و دردهای زیادی کشید تا برای پناهندگان غذا و مکان فراهم کند.ارتش دوازدهم باید حدود ۲۵۰ هزار نفر را هر روز غذا میداد.

ژنرال والتر ونک ، یک نابغه نظامی

ژنرال والتر ونک ، یک نابغه نظامی

آخرین امید برلین

در ۲۱ آپریل،آدولف هیتلر به ژنرال اس اس،فلیکس اشتاینر دستور داد که به نیروهای جبهه بلاروس ارتش یکم ژنرال ژوکف حمله بکند.در همین زمان نیروهای ژوکف برلین را از شمال محاصره کردند.همچنین ارتش یکم جبهه اوکراین نیز به فرماندهی مارشال ایوان کونف از جنوب برلین را محاصره کردند.اشتاینر مجبور بود فقط با چند تانک عملیاتی و قسمتی از یک لشگر آسیب دیده به ژوکف حمله بکند.او از حمله منصرف شد و درخواست کرد که ارتشش را به عقب بازگرداند تا محاصره نشود.در ۲۲ آپریل ونک نهایتا مجبور به عقب نشینی شد.حال تنها امید هیتلر ارتش دوازده ام ونک بود.ونک به نیروهای خود دستور داد که حمله به نیروهای آمریکایی در غرب را رها کرده و به طرف شرق حمله کنند و خود را به ارتش نهم ژنرال تئودو بوز برسانند.اگر به هم میرسیدند،با کمک یکدیگر میتوانستند به ارتش شوروی که از غرب و جنوب برلین را محاصره کرده بود حمله کنند.همزمان،لشگر ۶۱ زرهی به فرماندهی رودلف هولسته میتوانست به نیروهای شوروی در شمال حمله بکند.البته از بخت بد آلمانی هایی که در برلین بودند،اکثر نیروهای این لشگر همراه با اشتاینر عقب نشسته بودند.ارتش ونک با یک چرخش ناگهانی و حمله به نیروهای شوروی که برلین را محاصره کرده بودند آنها را غافلگیر کرد.در ابتدا نیروهای ونک خوب عمل کردند و پیشروی های اولیه صورت گرفت اما حمله آنها در خارج از پوتسدام با مقاومت سنگین شوروی مواجه شده و متوقف شد.نه بوز و نه ونک نتوانستد آنطور که باید پیشروی کنند.در پایان روز ۲۷ آپریل،نیروهای شوروی برلین را کاملا محاصره کردند و ارتباط بقیه آلمان با برلین کاملا قطع شد. در۲۸ آپریل رئیس ستاد و ژنرال ارتش آلمان،هانس کربس،آخرین تماس را از سنگر هیتلر برقرار کرد.او با فیلد مارشال ویلهلم کایتل در ستاد فرماندهی جدید در فورستنبرگ تماس گرفت.کربس به کایتل گفت که اگر تا ۴۸ ساعت کمک نرسد همه چیز از دست خواهد رفت.کایتل نیز قول داد که با ژنرال ونک و بوز بیشترین فشار ممکن را خواهد آورد تا برلین از محاصره خارج شود.

ونک

ونک

در شب ۲۸ آپریل،ونک به ستاد فرماندهی ارتش آلمان در فورستنبرگ گزارشی داد مبنی بر اینکه ارتش دوازدهم از تمام جبهه ها مجبور به عقب نشینی شده است.ونک همچنین گزارش داد که هیچ حمله ای به برلین امکان پذیر نیست،حتی با حمایت ارتش نهم بوز هم این حمله امکان پذیر نیست. بعد از ظهر ۲۹ آپریل کربس با ژنرال آلفرد یودل،فرمانده عالی ارتش با کمک رادیو تماس حاصل کرد؛درخواست گزارش فوری میکنم : اولا محل حمله ونک ، دوما زمان حمله ، سوما موقعیت ارتش نهم ، چهارما جایی که ارتش نهم از آنجا محاصره را خواهد شکست و پنجما محل حمله ژنرال رودلف هولسته . صبح زود ۳۰ آپریل،یودل به کربس پاسخ داد؛اولا نوک حمله ونک در دریاچه شویلوو گیر کرده است.دوما در نتیجه این،ارتش دوازدهم قادر به حمله به برلین نیست.سوما بخش عمده ای از ارتش نهم محاصره شده است.چهارما لشگر هولسته در موضع دفاعی قرار گرفته است. رفته رفته نجات برلین غیرممکن تر به نظر میرسید.برای همین ونک نقشه ای کشید تا ارتشش را به سمت جنگل های هالب ببرد.او اینطور برنامه ریزی کرد که ارتباطی با باقی مانده نیروهای ارتشش نهم و دسته ارتش اسپری و پادگان پوتسدام برقرار کند.البته به دنبال راهی برای فراری دادن مردم غیرنظامی برلین نیز بود.ونک حمله ای را آغاز کرد و وقتی به نقطه مورد نظرش رسید با رادیو پیغامی گذاشت:”عجله کنید،ما منتظر شما هستیم”.با وجود حملاتی که موقع فرار به او شد او موفق شد با ارتش خود و باقی مانده های ارتش نهم مردم غیرنظامی را به منطقه اشغال شده توسط آمریکا برساند تا از ارتش شوروی در امان باشند.برآوردها متفاوت است ولی نزدیک ترین برآورد احتما این است:نیروهای در اختیار ونک ۲۵۰,۰۰۰ پناهنده،شامل ۲۵,۰۰۰ نفر از ارتش نهم،میشد.

حتما خوشتون میاد  آشنایی با ارتش زرهی آلمان نازی

سرانجام والتر

به گفته آنتونی بیوور،حمله به سمت شرق توسط ونک تنها برای بازکردن راه فراری برای مردم عادی و نیروهای باقی مانده در پادگان پوتسدام بود تا آنها بتوانند به منطقه اشغال شده توسط آمریکا فرار کنند . ونک گفته بود : “رفقا،شما باید یک بار دیگر بروید،این دیگر برای برلین نیست،دیگر برای رایش نیست.” وظیفه آنها نجات دادن مردم آلمان از دست روس ها و نبرد بود.هانس دیتریش گنشر و یک سرباز از ارتش دوازدهم نوشته اند که احساس مسئولیت،وفاداری و رفاقت میکردند. بعضی معتقدند ونک تصمیم کاملا عاقلانه ای گرفت و بین تسلیم به شوروی و متفقین غربی،متفقین غربی را برگزید.زیرا روس ها بسیار وحشی تر از دوستان غربی خود بودند. نهایتا والتر ونک دستگیر شد و در اردوگاه زندانیان جنگ ، اسیر گشت و در سال ۱۹۴۷ آزاد شد . در سال ۱۹۸۲ ، والتر ونک در یک تصادف در گذشت . نشان ها : نشان زودتنلند در ۴ سپتامبر سال ۱۹۳۹ صلیب آهنین درجه دوم در ۱۳ سپتامبر سال ۱۹۳۹ صلیب آهنین درجه یک در ۴ اکتبر سال ۱۹۳۹ نشان جراحت مشکی در ۱۸ مه سال ۱۹۴۰ نشان جبهه شرقی در ۱ آگوست سال ۱۹۴۲ صلیب آلمانی طلایی در ۲۶ ژانویه سال ۱۹۴۲ صلیب شوالیه آهنین در ۲۴ دسامبر سال ۱۹۴۲ به عنوان سرهنگ در ستاد کل و ستاد فرماندهی ارتش سوم رومانی

دیدگاهتان را بنویسید